Sayfa 16

Eğer sabah kalkmış, dergiyi elinize almış ve benim bu yazımla vakit kaybediyorsanız, size en içten günaydınlarımı göndermeyi bir borç bilirim. Zaman çok çabuk geçiyor. Mühim olan, her günü bir öncekinden daha farklı nasıl yaşarım diye düşünmek değil, yaşamak. Şu anda, evimin balkonundan Boğaz'a bakıyorum. Saat yaklaşık gecenin 2-3'ü arasında olmalı. Elimin parmaklarının milyonla çarpımından fazla nüfusa sahip bu şehir, ne kadar sakin, ne kadar masum. Gündüzleri, insanlara isyan edercesine çırpınan Boğaz'ın o mavi suyu, sanki tüm günün yorgunluğunu çıkarırcasına dümdüz, dalgasız. Gelinlik gibi temiz. Sokak lambasının etrafında bir yarasa uçuyor. Deriden oluşan kanatlarının çıkardığı ses, beni bir an için Eminönü'nün gündüz haline götürüyor. İşportacı, seyyar satıcı kaosu, dilenciler, pislik ve kötülük gözümün önünden geçiyor. Bu hayalden kurtulmak, geceye dönmek için çırpınıyorum. Kanat sesleri uzaklaşıyor. Deniz kenarında birkaç sarhoşun, birbirlerinin tanımadıkları annelerinin, ne kadar kötü kadınlar olduklarını kısa cümle demetleri ile iddia etmeleri kulağıma geliyor. Düşünüyorum; rahatsızlık, saygısızlık, sevgisizlik, kötülük. Umudumun kırıldığını hissediyorum. Bir tanıdığımın dedikleri aklıma geliyor. Dünya üzüntülerle doludur. Hiçbir insan hayata gelmek istemez. Sen hiç doğduğunda ağlamayan bir bebek gördün mü? Birden İstanbul imdadıma yetişiyor. Hafif ılık bir meltem bütün kötülükleri, düşünceleri alıyor, savuruyor. Ayasofya'nın ışıklarına bakıyorum. Şimdi daha parlak, daha huzur verici. Mutluyum, çünkü dünyadaki 6 milyar insandan, sadece 60 küsur milyon şanslı insanın yaşadığı bir ülkede yaşıyorum. Zevk almanın doruğundayım, 20000 yıllık bilgi birikimi olan bu toprakların üstünde yürüyorum. Nereye baksam tarih,

DERSHANESİ

kültür birikimi ve birçok insanın hayatı boyunca göremeyeceği güzelliği, bilgiyi görüyorum. Şezlonguma iyice yerleşiyor, buz gibi vişne sodamın içinde kaybolan kamıştan, hayatı emerken.teypte çalan Beach Boys'tan Don't Worry Baby! isimli parçayı içime çekiyorum. *Kaygılanma tatlım!'. Ne kadar güzel. Şu ana kadar kaygılandığım, korktuğum, boş yere adrenalin salgıladığım anlara bir göz atıyorum, Boşa gitmiş zaman, hepsinin en iyi ilacı. Cidden hiçbirşey için kaygılanmaya değmez, Kendi kendine zarar vermekten başka bir işe yaramıyor. Nasıl olsa hepsi geçiyor. Hayat gerçekten çok zor ve yorucu, ama ufacık mutluluklar bile onu yaşamaya değer kılıyor. Hayatı ve yaşamayı seviyor, bundan zevk duyuyorum. Bir de şu sivrisinekler olmasa. ZAHMETSİZ 1 MB CHIP RAM NASIL YAPILIR ? Hayır editörün gözünden kaçmış değil. Bu yazı ikinci defa yayınlanıyor diyerek, bir sonraki konuya geçenlere sesleniyorum. Bu seferki 1 Mb chip RAM yapımı, diğerine göre hem daha kolay hem de daha verimli. Bu seferki RAM yapımında en büyük yardımcımız, dergimizin 8 ve 14. sayılarında yayınlanmış olan Hardware dersanesi yazıları olacaktır. Chip RAM yapabilmek için, bilgisayarınızın version Ga veya daha yüksek bir modelde olması gerekmektedir. Bunu anlamanın en iyi yolu, bilgisayarınızın vidalarını sökmek ve içindeki metal levhayı kaldırıp drive'ın yanındaki bilgi yazısına bakmak olacaktır. Burada bilgisayarınızın hangi model olduğunu kalması, yolları yakabilir ve bozabilir. Ayrıca dikkat edilmesi gereken husus da, bazı yolları keserken yanından geçen diğer yollara zarar vermemektir. Amiga'nızı eski sayılarımızda anlatılan bilgilere uygun olarak açmaya başlayın. Klavyeyi söküp metal kapağıda yerinden çıkarttıktan sonra, Amiga'nızın içini incelemeye başlayın. Burada bulmanız gereken iki adet JUMPER var. JP2 ve JP7A. Derginin eski sayılarını incelerseniz, bunların yerlerini kolayca bulabilirsiniz. Eğer bilgisayarınız daha önce bir deformasyona uğramamışsa, orjinal bağlantıları şu şekilde olmalı: JP2 için, üst taraftaki kutucukla, ortadaki kutucuğun arası kesik, alt kutucuk ile orta kutucuğun arası bağlı. JP7A için yine üst taraftaki kutucuk ile ortadaki arası kesik, alt taraftaki kutucuk ile ortadakinin arası bağlı olmalı. Eğer jumperlar daha değişik bir kombinasyondaysa, makineniz deformasyona uğramıştır veya başka bir modeldir. Şimdi yapmamız gereken işlem, JP2'nin alt kutucuğu ile orta kutucuğu arasındaki bağlantıyı dikkatlice kesmek ve yine JP2'nin üst kutucuğu ile orta kutucuğunu birbirlerine lehimlemek olacaktır. Bu işlemleri yaptıktan sonra, JP7A'ya geçiyor ve onla uğraşmaya başlıyoruz. JP7A için yapılması gereken işlem, sadece orta kutucuk ile alt kutucuk arasındaki bağı dikkatle kesmek olacaktır. Bu işlemleri yaptıktan ve bir daha kontrol sonra, bilgisayarı çalışır duruma getirin. Eğer RAM genişleme yuvasında extra RAM tagöreceksiniz. Yukarda da değindiği gibi, modeli Ga'dan büyük olan bilgisayarlar bu işleme tâbi tutulabilir. Buraya kadar geldik, ama hala yapacağımız devrenin diğerinden ne farkı olduğunu söylemedik. Sıkı durun ve heyecanlanmayın. Yapacağımız işlem sayesinde, Amiga RAM genişleme yuvasına takılan herhangi bir RAM kartını, 1 MB Chip

Orjinal ıi MB Chip

RAM olarak tanıyacaktır. Tabii öncelikle bu kartın 512K kartı olması gerektiğiniz bildirmemiz gerekiyor. Eğer 2 MB kartına sahipseniz, bu kartın geri kalan 1.5 MB'tını kullanamayacaksınız. Devremiz, piyasada bulunan tüm RAM kartlar ile çalışı- Or. Devreyi yaparken, herzaman dediğimiz gibi bilen birisine yaptırmanız yerinde olacaktır. Yapılacak işlemler Amiga'nın board'u üzerinde olacaktır. Lehimleme sırasında havyanın uzun süre yol üzerinde nu iş- Or ikpra, yer kılı ise, bilgisayarınız IMB CHIP olarak açılacaktır. Aslında yapılması gereken işlem çok kolay, sadece 1 lehim ve iki kesme operasyonu sayesinde Amiga'nızı By-pass ameliyatına sokuyor ve yepyeni olanakları kullanmasını sağlıyorsunuz. Ancak daha önceki sayılarda da değindiğimiz gibi, chip RAM'ın bazı sorunları vardır. Dergimizin 14. sayısında, bunları okuyunuz ve devreyi gerçekleştirmeden önce kesin kararınızı veriniz. Devrenin açıklaması biraz yemek tarifi gibi oldu gözüküyorsa da, siz onu sıcak sıcak servis yaparsanız, hiçbir sorun çıkacağına inanmıyorum. Afiyet olsun!

1-6

© : kesik

—— : lehimli