Bu sayfadaki yazılar
Sayfanın metni
Sayfa 17
ÖZEL PROWRITE 3.2
Evet, gelelim işin ciddi kısmına. Prowrite, aslında tam anlamıyla bir kelime işlemci, Yani sadece bizim gibi ufak yazılar yazanlar için değil, gerçek yazarlar için de yeterli olabilecek bir program. Ve bence bu versiyonu daha kullanılabilir, insanın gözünü daha az korkutuyor. Önce programın genel yapısından bahsedeceğim. Programda her yazı bir pencerenin içinde durur ve bunlar taşınabilen, öne veya arkaya atılabilen, boyutları değiştirilebilen klasik workbench pencereleridir. Bu pencerelerin sağ ve altındaki ufak okları veya yine burada bulunan kaydırma kutucuklarını kullanarak yazıyı yukarı, aşağı, sağa veya sola kaydırabiliriz. Sol alt köşeden hangi sayfada olduğumuzu öğrenebilir, bunun yanındaki okçuklarla sayfa sayfa ileri veya geri gidebiliriz. Birden çok yazıyla aynı anda çalışabiliriz; herbiri, üstünde adı bulunan bir pencerede gösterilir ve o yazıda işlem yapmak için o pencereyi kliklemek yeter. Yukarıda bize yardımcı olması bakımından bir cetvel ve bir dizi ikon bulunur. Bunun dışında herşey sağ tuşla ulaşılan pulldown menülerdedir. Bu menüleri aşağıda açıklayacağım. Yani buraya kadar yazı yazma bakımından daktilodan bir farkı yok. Bundan sonra kolaylıklar başlıyor: Mouse'la yazının herhangi bir yerini kliklediğimizde, ince bir çizgiden oluşan kursor oraya gelir, Yazmaya buradan devam edebilir, araya birşeyler ekleyebiliriz. Eğer yazının bir yerinde mouse'un sol düğmesine basar ve basılı tutarak gezdirirsek, yazıların siyah bir zeminle işaretlendiğini görürüz. Bu işaretleme, menülerdeki fonksiyonların bir kismı için gerekli, Bunların dışında, yazıda kursor tuşları yardımıyla gezebiliriz. Bu kadar bilgi ile artık menülerin açıklamasına geçebiliriz. PROJECT MENÜ: NEW: Yeni bir yazıya başlamak için yeni bir pencere açar. Eğer hiçbir pencere açık değilse, bu kullanabileceğimiz üç fonksiyondan biridir. Pencere sayısı sadece hafıza ile sınırlıdır. OPEN: Daha önceden diske kaydedilmiş bir dosyayı tekrar yüklemeye yarar. Eğer hiçbir yazı açık değilse, yukarıda menüde kalan üç fonksiyondan biridir. Seçildiğinde bir pencere açılır. Burada o an sürücüde bulunan disketin dosya listesi çıkar. Burada istediğimiz ismi klikleyip, daha sonrada "open" ikonunu kliklersek, o dosyayı yükleriz. Eğer bu pencereyi açtıktanı sonra yüklemekten vazgeçersek, "cancel” ikonunu kliklememiz yeterli. Eğer yüklemek istediğimiz dosya bu diskette değilse, diski değiştirip "disks" ikonunu
CEM AYGÜN
Birgün dergiye gittiğimde Kağan'la karşılaştım. Saçını başını yolarak geçen gece Word Perfect'le yaşadığı korkunç tecrübeleri anlatıyor, bu arada programa ve programcılarına verip veriştirmeyi de ihmal etmiyordu. Bütün olaylar benim gayet salakça bir biçimde "AA, sen niye Word Perfect kullanıyosun ki? Prowrite yok mu sende?! dememle başladı. Kağan önce bana saldırmaya hazırlanıyordu, sonra vazgeçip Mahmure ablaya döndü ve "Hssss, yoksa bunun Prowrite'la yazmasına izin mi veriyorsunuz? Haa, bu arada kretuarı bir dakka ödünç alabilir miyim?" dedi. Bütün bunların sebebini sonradan öğrendim. Prowrite dosyaları bizim derginin hazırlanmasında kullanılan Ppage programı ile tam uyumlu olmadığından bizim yazarların çoğu yazılarını Word perfect ile yazmak zorunda kalıyormuş. Benim bundan haberim yoktu. Hatta söylentilere göre aralarında dilekçe toplayıp insan hakları komisyonuna başvurmaya bile karar vermişler. Fakat o gün Mahmure abla, Kağan'a sürprizi verdi. Prowrite 3.2 gelmişti ve bu versiyonda Ppage dosyası olarak kaydetme imkanı vardı. Kağan'ın kabusları sona ermişti. Benimse hala birşeyden haberim yoktu. e klikleriz. Bize o an içine koyduğumuz disk dahil listesini alabileceğimiz disk, disket ve alt directory'lerin listesini verir. Buradan içerideki diskin adını seçip "enter" ikonunu kliklersek, o diskin içeriğini görebiliriz. Bundan sonra aynı yukarıdaki gibi herhangi bir dosyayı yükleyebiliriz. Listede bir alt directory'ye girmek için, onu klikleriz ve tekrar üste geri dönmek için "back" ikonunu kullanırız. CLOSE: Üzerinde çalıştığımız yazıyı kapatmaya yarar. Bunu, yazılar birer pencere olduğu için, pencerenin sol üst köşesindeki kutucukla da yapabiliriz. Kapatırken, eğer yazı kaydedilmediyse bizi uyarır ve yazıyı kapatmadan önce diskete kaydetmek isteyip istemediğimizi sorar. Burada "yes" ikonu ile yazıyı kaydedebilir, "no" ile kaydetmeden çıkabilir, "cancel" ile de çıkmaktan vazgeçebiliriz. INSERT: Bu seçenekle, yazının içine başka bir yazı veya resim sokabiliriz. Resimler IFF formatında olmalıdır. "Text" seçeneği ile yazı, "picture" seçeneği ile resim yükleyebiliriz. Yükleme menüsü tıpkı “open"da olduğu gibidir. SAVE: Yazıyı, yüklendiği isimde veya daha evvel kaydettiysek en son kaydedildiği isimle diske kaydeder. Eğer aynı isimle eski yazının üstüne kaydedeceksek, bu seçenekle bunu çabucak yapabiliriz. Yalnız dikkat edilmesi gereken nokta, bu seçenekle üstüne kaydedildiğinden yazının eski halinin tamamen yok olmasıdır. SAVE AS: Bu seçenek de yazıyı diske kaydetmeye yarar. "New" seçeneği ile yeni bir yazıya başladığımızda, bu yazının adı "untitled" yani "isimsiz"dir. Eğer başka bir adla, mesela hangi yazı olduğunu belli eden "bölümi" gibi özel bir adla kaydetmek ya da başka bir diskete kaydetmek istersek, bu seçeneği seçip istediğimiz adla kaydedebiliriz. Bu seçilince, aynı “open''da olduğu gibi bir menü çıkar. Burada dosya isimlerinin altında bulunan yeri klikleyerek, istediğimiz adı yazıp, daha sonra da "save" ikonunu klikleyerek bu yazıyı kaydedebiliriz. Geri kalan ikonlar, "open" ile aynı. PAGE SETUP: Bu program, yazılan bir yazıyı en güzel şekilde kağıta dökmek için pekçok özellikle donatılmıştır. Dişarıdan resim alabilmesi, bunun en güzel örneğidir. Bu yüzden sayfa düzeni ve printer özellikleri de oldukça gelişmiş. Bu seçenek sayfa düzeniyle ilgili özelliklerin bulunduğu menüyü açar. Bu menüdeki "paper ze", kağıtın büyüklüği nü belirtir. Eğer istedi niz oradaki standart boyutlardan biri değilse, seçip kendi istediğiniz boyutları girebilirsiniz. "reduce or enlarge" ise, yüzde kaç büyütüleceğini/ küçültüleceğini gösterir. Buraya gireceğiniz değer, orjinal boyutunun yüzde kaçı kadar olacağını belirler. "print density" seçeneği ile basım yogunluğunu seçebilirsiniz. Daha yoğun basarsanız, daha güzel gözükür, fakat © oranda da uzun sürer ve şerit harcar. "orientation" ile, altındaki şekillerden de anlaşılabileceği gibi resmin yatay mı yoksa dikey mi basılacağını seçebiliriz. PRINT ONE: Bu seçenekle özellikler menüsüne giremeden hemen bir kopya alabilirsiniz. PRINT: Bu seçildiğinde önce basım özelliklerini ayarlayabileceğimiz bir menüye gireriz, bundan sonra basım işlemine başlanır. Bu menüdeki "Ouality", yazının nasıl basılacağını belirler. Bu seçeneklerden “high" ve yazının grafik olarak yüksek ve normal kalitede basılmasını sağlar. "NLO" ve "draft" ise, yazının yazı olarak (ki bu çoğu zaman çok daha hızlıdır) yüksek ve normal kalitede bastırılmasını sağlar. "Pages" ile hangi sayfaların basılacağı seçilir. Eğer "all" seçilirse, bütün sayfalar basılır. Fakat biz sadece belli sayfaları basmak istiyorsak, "from" un yanına hangi sayfadan başlayacağını, “to'nun yanına da hangi sayfada biteceğini yazarak, sadece bu sayfalar arasını bastırabiliriz. "copies" seçeneğinin yanındaki sayı, yazıdan kaç kopya basılacağını belirtir. "paper feed" kağıt beslemesinin elle mi (by hand), yoksa otomatik mi olacağını (auto) belirler. "colors" seçeneği ile, özellikle resimli yazılar basarken, çıktının kaç renk olacağını seçeriz. "printer font" ise yazı olarak basarken, birkaç fontu olan printer'ların hangi fontunun kullanılacağını belirtir. Yazı olarak basarken (draft ve nlg) aşağıda aktif hale gelen "print pictures" seçeneğini kapatarak resimleri bastırmayabiliriz. Bu tip menülerin çoğunda seçeneklerdeki bir harfin altı çizilmiştir. Bu seçeneği bu harfe basarak da seçebiliriz. SETTİNGS: Bu menü yardımıyla demin yukarıda kendi isteğimize göre yaptığımız seçimleri diske kaydederiz, böylece gerektiği zaman yine bu menü yardımıyla geri yükleyerek bu ayarlamaları her defasında yeniden yapmak zorunda kalmayız. Burada "Toad" yüklemeye, "save" ve "save as" aynı isimle veya yeni isim vererek diske kaydetmeye yarar. — EDİT MENÜ: UNDO: Son yaptığımız edit işlemini, mesela bir yeri silmek gibi, geri almaya yarar. Özellikle saçmasapan filmler sayesinde bilgisayarlardan bir canavarmış gibi korkan, yaptığı herşeyin bir tuşa basmakla (bu arada o bir tuşu bilen varsa bana haber versin) silineceğinden kesinlikle emin olan, bu yüzden kapısını bu tür yeniliklere karşı kapayıp kilitleyen kişiler, eğer bu yazıyı okuyorsanız, belki bu sizin paranoyanızı geçirir. CUT: Mouse ile işaretlenmiş bir alanı kesip almaya yarar. Bir paragrafın yerini değiştirmek için işaretleyip kestikten sonra, "paste" seçeneği ile başka bir yere yerleştirmeniz yeterli olacaktır. Bu noktadan sonra artık bir kelime işlemcisi ile çalışmanın zevkine varmaya başlayacağız. COPY: Bu yine işaretlenmiş bir alanın kopyasını hafızaya alır, böylece bu kelimeleri orjinal yerlerinden silmeden istediğimiz yere kopyalayabiliriz. PASTE: "cut" veya "copy" seçenekleriyle hafızaya alınan kelimelerin istenilen yere yerleştirilmesine yarar. Bunun için bir grubu hafızaya alıp, mouse ile bu grubu yerleştireceğimiz yeri klikledikten sonra, bu seçeneği seçmemiz yeterli. ERASE: Bu, işaretlenmiş grubun tamamen silinmesine yarar. RETAIN: Bu, işaretli alandaki “sryle" ve "font" konumuna geçmeye yarar (style ve font ilerideki menüde açıklanacak). Bu işlemi yaparak işaretli kısımla aynı "style" ve "font"'ta yazmaya başlayabiliriz. Onun hangileriyle yazıldığım aramamız veya tek tek aynı şeyleri seçmemiz gerekmez.
Klavyeyle gezinmek için ← ve → tuşları.
Sayfa 16
int xo|NSTARSI, windef.Screen — ser; if z OpenWindow (&windef))) | long seed: printf painted closestuffO; | — -> RastPort);
int magic, in register int i, İz:
CUCET GENBANO),
inc-6;
openstuff (): SetRast(rp, OL); -> ViewPort), OL, OL, OL, ÖL); SetRGBA (&(ser -> ViewPort), IL, ISL, I5L, 15L);
for i<NSTARS: i4-4) point(i); int result — 90 ma " Tong *DateStampı while(1) |
for i<NSTARS: | ç if (seed — OL) | if ((zli) — ine) <- DateStamp (datevec); © bü, Seed > (WORD) İ PA * mazic / 128: A > 0x800000001 ((seed << 1)»
YÜ) * iy yi 128;
- SiğAPen (Tp, Ol 0x1D872B4İL); WritePixel (rp, yoli)); else seed << if (xs <0 İl ys >255) |
pointli): return (result): |
else | SetAPen (rp, İD); | Program açıklamamıza geçelim. İlk olarak #include dosyaları WritePiygl Gr ve struct satırları işleniyor. Aradaki, xoli) xs: erir
#define NSTARS 30
if (msg = GetMsg (win -> UserPort)) satırı ile yıldız sayısını 30 tane olarak belirliyoruz. Bu sayı ile ReplyMsg (msg); oynamanız mümkün. Diğer satırlarda Screen ve Window yapıları break; belirlenerek tek plane'lik bir ekran açılıyor. Tek plane'lik bir ekranda 2 adet rengimiz mevcut. Taban rengini siyah, yazı rengimizi ise beyaz olarak main() içerisindeki SetRGB4() fonksiyonları ile tanımlıyoruz. Diğer satırlarda ise yıldız koordinatlarını ve ivmelenmek için integer olarak değişkenler kullanıyoruz. Kullanılacak olan değişkenler de tanımlandıktan sonra closeStuff() ile bütün ekran ve pencereler hazırlanıyor. register int i;
açılan window'un, çerçeve rengini zemin renk olarak se-
SetRGBA4A (&(ser > ViewPort), OL, OL, OL, OL); SetRGB4 (&(ser > ViewPort), 1L, I5L, 15L);
di Yukarıdaki satırlarda da zemin ve kalem rengi paletten seçiliyor. printf ("Intuition open failed."); Sayıların yanındaki karakteri, değerin LONG olarak değerlendirileceğini belirtiyor. "(long) 1" ile "1L" arasında bir fark yok. Her iki yazım şekli de tip değişimini sağlıyor. Diğer satırlarda yıldızlar belirlenerek bize doğru kaymaya başlıyorlar. Yıldız sayısını azalttığımızda hız biraz daha artacaktır. Window'umuzun sol üst köşesini kliklediğimizde programımız sona erecektir. Program içerisindeki rnd() fonksiyonunu, rastgele sayı üretmek için kullanıyoruz. rnd(100) verdiğimizde, fonksiyon -100 ile 100
if (!(GfxBase = OpenLibrary ("graphics.library", 0))) arasında bir sayı ile geri dönecektir. Bu alt rutini siz de kendi printf ("Can't open screen \n"); programlarınızda rahatlıkla kullanabilirsiniz. closestuff(); Programlarımız bu aylık da bu kadar. Gelecek ay C'de assembler rütinlerinin nasıl kullanıldığını sizlere göstereceğim. Şimdilik hepinize iyi AMIGA DÜNYASI 26