Sayfa 30

Herşey bir başkaydı... O gün hava çok güzeldi, insanlar iyiydi, Vücutlar normalden çok daha fazla adyördü, her avrat düz giden nağmelerle intadıo gün kırk bin kişilik bir rock korosunu misafir edi- İNS N' ROSES o gün... Dünyanın en , en yırtıcırock grubu T.C. sınırları içinde şimdiye r yaptı, dev bir kasırga gibi gelip hikayesi: gün öğlene doğru mahşeri bir kalabalığa dönüşmüştü... Konser rini sabırsızlığa ve azgınlığa bıraktı, Ahmet San'ın mükemmel(!) organizasyonu sayesinde, güvenlik görevlilerinin ve polislerin sadece lerek, tekme tokat daracık bir kapıdan zar zor stada girebildik. Stada girdiğimizde hala hayatta olabilmenin sevinciyle ilk grup Soul durumdan Soul Asylum'un çıkmayacağı anlaşılıyordu, fakat Brian önünd de birikmiş topluluk, ertesi alığa dönüşmüştü... Konser uğu yavaş yavaş yemükemmeli!) ore polislerin sadece anların altında ezistada girebildik. Stasevinciyle ilk grup Soul | sahneye çıktı. Bu rdu fakat Brian e Ş Ş a değildi. Oldukça sıkı bir peri Şarkıları kadar Oueen parçastadyumu dolduruşa getirdi. Özelan hitleriyle kalabalıof my ikten sonra gel tlerinden "We ile İnönü | nde büyük bir Türk ik büyük alkış aldı. da büyüklüğünü kanıtladı ve May büyüklüğünden beklenmeyecek bir alçakgönüllülükle çıktığı sahnebir anda, bir ışıklar söndü kapkaranlık sahne yava aydınlanmaya | dı. İnsanların mü ger le sahneye fırlayan Guns, İt's So em konsere başladı. Arka arkaya arçalarla tansiyon gittikçe yükselikemli bir ş Easy ile mi

LIVE IN ISTANBUL m Ta

Her şeye değerdi, bütün stad deli gibi inliyor, binlerce insan önünde zıplıyor, çığlık atıyor, bağırıyor, ağlıyordu. Görülmemiş bir şeydi. Her şarkının başlangıcında ve bitişinde İnönü Stadı yıkılacak gibi oluyor, fakat insanlar yorulmak bilmiyordu. Patience'ın ikinci bölümünden önce Axl'ın piyanoya geçerek kırk bin kişiyle beraber John Lennon'un Imagine'ını söylemesi gerçekten olağanüstü bir andı. Grup bir buçuk saat kadar çaldıktan sonra konseri bitirdi ve sahneden indi, fakat kimse gitmiyor, koca stadyum Guns N' Roses diye inliyordu. Birkaç dakikalık bu muhteşem tezahürattan sonra grup tekrar sahneye çıktı ve yarım saat kadar daha çaldı. Özellikle, gruptan ayrılan fakat sadece "Get in the Ring" turu için konserlere katılan grubun ilk gitaristi Izzy Stradlin'i bu konserde izlemek, eski Guns'çılar için büyük şanstı. Grubun konseri bitirdikten sonra sahnenin önüne kadar gelerek seyirciyi selamlaması ve seyircilere attıkları güller, bu muhteşem seyirciye yapılabilecek en güzel jest ve teşekkürdü. Arkalarında unutulmayacak güzellikte saatler bıraktılar ve Guns N' Roses, Londra konseri için İngiltere'ye doğru yola çıktı. Konser tek kelimeyle muhteşemdi, fakat bazı kötü yanları da yok değildi. Saygıdeğer organizatör Ahmet San'ın, stadyumda yapılan bir rock konserinin, halka açık parklardaki İbrahim Tatlıses konserlerinden bayağı bir farklı olduğunu bilmiyor olması nedeniyle on binlerce insan konser öncesi azap çekti. Konsere niye geldiği belirsiz bazı hıyarların da Guns sahnede, biz yerimizde azarken "Yav bunlar niçün Don't Cry çalmıyorlar yaa" gibi yorumlarla sinir bozukluğu yaratmaları da ayrı bir rezillik! Bunlar Metallica konserine de Nothing Else Matters'ı dinlemeye gidip, topluluğun kalitesini düşüreceklerdir, ama ne yapalım, kapıdan girenlere de rock kültürü sınavı uygulayamazsın. Siz bu yazıyı okurken Metallica konseri de yapılmış olacak (umarım)!... O halde, Eylül'de Bon Jovi ve Scorpions konserlerinde görüşmek üzere!... Keep on