Sayfa 7

Arcade'lerde ortalığı kasıp kavuran ve uzun süre listelerin ilk sıralarını kimseye kaptırmayan Street Fighter nihayet Commodore'ye aktarıldı. Dövüş türü oyunların isimleri, konular ve amaçlarla doğrudan ilişkili olması nedeniyle Street Fighter'da da amacı kolayca anlayabilirsiniz. Kontrol ettiğimiz savaşçı kendi ülkesinde üstünlüğünü kanıtlamış biri. Artık kendisine rakip bulamaz olunca yollara düşmüş. Ülkeleri geze geze kendisine rakip olabilecek, ülkelerin savaşçılarıyla karşılaşmalar yapmaya başlamış. Yolculuğuna Japonya'da başlamış ve burdan sonra sırasıyla Amerika, İngiltere, Çin, Tayland gezip durmuş ve artık yaşlandığına kanaat getirdiğinde Tayland'da son dövüşünü yapıyor.

Yukarıda bahsedilenler Commodore'un Street Fighter'ında da aynen başınızdan geçiyor. 5 ayrı ülkede, kendi ülkelerinin yerel adlarını kullanıp, yaşadıkları yörelerin dövüş taktiklerini üzerinizde denemeye kalkan 10 ayrı, hepsi birbirinden kuvvetli dövüşçüyle kavga ediyorsunuz. Dövüştüğünüz yerler bulunduğunuz ülkeye göre değişiyor. Mesela Amerika'da vagonların arasında dövüşürken, Japonya'da tipik bir Japon evinin önünde karşılaşıyorsunuz. Her savaşçının değişik dövüş tekniği var. Bu teknikler arasında çok öldürücü olanları bulunduğu gibi alt etmesi gayet kolay olanları da var. Mesela İngiliz Eagle'ın sopasından kurtulmak hemen hemen imkansızken, her iki Amerikalı dövüşçüyü de ileriye (Joy. ateş) ve dönerek (Joy. ileri + ateş) atabileceğiniz tekmelerle hiç yara almadan alt edebilirsiniz. Oyunda iki hakkınız var. Bunları kaybedince oyun başa dönüyor. Rakibinizi yenerseniz de adamınız elini kaldırıp zafer işareti yapıyor. İlk bölümleri ilerikilere nazaran kolay olan Street Fighter'da ilk iki bölümü kolaylıkla geçeceğinize eminim. Fakat İngiltere'de oyun zorlaşıyor. Bu bölümü geçmeyi başarırsanız sizi Çin'in Lee'si ve öldürücü tekmeleri olan Gen'i bekliyor. Grafik, müzik ve ses efektleri gerçekten çok güzel. Piyasada bulunan kendi türünde olanlar arasında en iyisi. Hakan Tirali